پيامبر اکرم(صلي الله عليه وآله وسلم) فرمود:

مَنْ قَرَأَ خَمْسِينَ‏ آيَةً فِي‏ يَوْمِهِ‏ أَوْ لَيْلَتِهِ‏ لَمْ يُكْتَبْ مِنَ الْغَافِلِين؛

کسي که روز يا شب پنجاه آيه از قرآن را بخواند، در زمره غافلين محسوب نخواهد شد. . (مستدرک الوسائل: ج 4، ص 263.)  

از طرفی می‌فرمایند:  - صلّی الله علیه و آله - : قراءة القرآن فی الصلاة افضل من قراءة القرآن فی غیر الصلاة و قراءة القرآن فی غیر الصلوة افضل من ذکر الله تعالی.

«خواندن قرآن در نماز بهتر است از خواندن آن در غیر نماز و خواندن قرآن در غیر نماز بهتر است از ذکر خدای متعال )بحار الأنوار، ج 92، ص 18(

در فرمایشی دیگر امیرالمؤمنین علیه‌السلام ثواب خواندن قرآن در نماز را 2 تا 10 برابر غیر نماز می‌دانند:

- قال الامام علی - علیه السّلام - : لقاری القرآن بکل حرفٍ یقرؤه فی الصلاة قائماً مائة حسنة، و قاعداً خمسون حسنة، و متطهّراً فی غیر الصلاة خمس و عشرون حسنه و غیر متطهر عشر حسات.

- امیرالمؤمنین علیه السّلام  فرمود: برای قاری قرآن به ازای هر حرفی که در نماز در حالت ایستاده می خواند صد حسنه و در حالت نشسته خواندن 50 حسنه و در حالت طهارت در غیر نماز خواندن 25 حسنه و بدون طهارت خواندن 10 حسنه داده می شود. «عده الداعی، ص 212»

بنابراین بهتر است قرآن روزانه خود را در نماز بخوانیم؛ در نماز واجب یا مستحب. خصوصاً در نماز مستحبی که می‌توانیم سوره‌های عزائم(سوره‌هایی که سجده واجب دارند) را نیز بخوانیم1 و یا کمتر یا بیشتر از یک سوره بخوانیم. چون در نماز مستحبی لازم نیست مثل نمازهای یومیه حتماً یک سوره کامل خوانده شود. دیگر اینکه در نمازهای مستحبی می‌توانیم نماز را در هر حالتی مثلاً نشسته بخوانیم.


 (1) قرائت سوره‌های عزائم در نمازهای مستحب جایز است و پس از قرائت آیه سجده، سجده را به جا می‌آورد و سپس نماز را ادامه می‌دهد.